صفحه اصلی :   صفحه اشعار:  

You say you love; but with a voice
Chaster than a nun's, who singeth
The soft Vespers to herself
While the chime-bell ringeth -
O love me truly!

You say you love; but with a smile
Cold as sunrise in September,
As you were Saint Cupid's nun,
And kept his weeks of Ember.
O love me truly!

You say you love - but then your lips
Coral tinted teach no blisses.
More than coral in the sea -
They never pout for kisses -
O love me truly!

You say you love; but then your hand
No soft squeeze for squeeze returneth,
It is like a statue's dead -
While mine to passion burneth -
O love me truly!

O breathe a word or two of fire!
Smile, as if those words should burn be,
Squeeze as lovers should - O kiss
And in thy heart inurn me!
O love me truly!

سخن از عشق مي گوئي ولي لحنت

عفيفانه ترست  از خواهرانِ تاركِ دنيا،

كه مي خوانند با ناقوس،

بر خود، زيرِ لب،   ذِكر  و  نيايش هايِ رباني.

                                             ز عشقي راستين پيمانه ام پر كن.

سخن از عشق مي گوئي. ولي لبخندِ تو

سرد است چون خورشيد در صبح زمستاني ،

و رخسارت گواهِ  روزهايِ روزه درتنزيهِ  ذاتِ عشق.

                                             ز عشقي راستين پيمانه ام پر كن.

سخن از عشق مي گوئي. ولي مرجانِ  لبهايت

نمي گويد سخن از كامراني ها 

و بيش از دُر و مرجانِ كفِ دريا

ز شوقِ بوسه ها دور است.

                                              ز عشقي راستين پيمانه ام پر كن.

سخن از عشق مي گوئي. ولي دستت

به پيغامِ فشارِ دستِ من پاسخ نمي گويد

و بيروح است چون تنديس،

اما دستِ من مي سوزد از شوقت.

                                            ز عشقي راستين پيمانه ام پر كن.

بگو يك يا دو آتشواژه 

آنگه آن كلامِ آتشين را سوز  در لبخند

عاشقگونه،  در آغوشِ خود بفشر و با بوسه

مرا در قلب خود بنشان. 

                                           ز عشقي راستين پيمانه ام پر كن.